Türkiye’de Ergoterapiye Artan İlgi: Eğitimden İstihdama Yeni Bir Mesleki Gündem

Ergoterapi Eğitiminde Büyüme ve Yenilikler

Türkiye’de ergoterapi lisans programlarının sayısı son 10 yılda dikkat çekici biçimde arttı. Üniversitelerde açılan yeni bölümlerle birlikte, eğitim müfredatlarında kanıta dayalı uygulamalar, pediatrik ergoterapi, ruh sağlığı, duyu bütünleme, teknoloji destekli müdahaleler ve toplum temelli rehabilitasyon gibi alanlara daha fazla yer verilmeye başlandı.

Akademik çevreler, bu gelişmenin arkasında artan engelli farkındalığı, yaşlanan nüfus ve çocuk gelişimi alanındaki ihtiyaçların etkili olduğunu belirtiyor. Yükseköğretim Kurulu verilerine göre sağlık temelli bölümlere olan ilgi, son yıllarda genel kontenjan artışlarıyla da destekleniyor.

Mezunlar Nerelerde Çalışıyor?

Ergoterapi mezunları için çalışma alanları yalnızca hastanelerle sınırlı değil. Bugün ergoterapistler;

• Devlet ve özel hastanelerde

• Rehabilitasyon merkezlerinde

• Özel eğitim ve danışmanlık merkezlerinde

• Ruh sağlığı hizmetlerinde

• Geriatri ve evde bakım hizmetlerinde

• Okul temelli destek programlarında

aktif olarak görev alabiliyor. Ayrıca bazı mezunlar akademik kariyeri veya bağımsız danışmanlık modelini tercih ediyor. Sağlık Bakanlığı bünyesindeki rehabilitasyon hizmetlerinin genişlemesi, kamu istihdamı açısından da ergoterapiyi stratejik bir meslek hâline getiriyor.

Mesleki Çalışma Koşulları ve İş Gücü Talebi

Artan talebe rağmen, ergoterapistlerin çalışma koşulları hâlâ önemli bir tartışma başlığı. Uzmanlar; mesleki tanınırlığın bölgeden bölgeye farklılık göstermesi, görev tanımlarının netleşmemesi ve istihdam planlamasının sınırlı olması gibi konulara dikkat çekiyor.

Buna karşın, erken müdahale programları, otizm spektrum bozukluğu, nörogelişimsel sorunlar, yaşlı sağlığı ve ruh sağlığı alanlarında artan ihtiyaç, önümüzdeki yıllarda ergoterapi iş gücüne olan talebin artacağını gösteriyor.

Geleceğe Bakış: Farkındalık ve Politika İhtiyacı

Uzmanlar, ergoterapinin Türkiye’de sürdürülebilir biçimde gelişebilmesi için;

• mesleki farkındalığın artırılması,

• multidisipliner ekiplerde daha etkin yer alması,

• eğitim–istihdam dengesinin planlanması

gerektiğini vurguluyor. Toplumun günlük yaşam katılımını merkeze alan ergoterapi yaklaşımı, yalnızca bireysel değil, toplumsal iyilik hâli açısından da kritik bir rol üstleniyor.